Aritmetikë

Bëhet fjalë për këtë detyrë, e cila po qarkullon në rrjetet sociale. Edhe pse është një detyrë e thjeshtë, për klasën e 3-të të shkollës fillore, ndihem i detyruar t’shpjegoj zgjidhjen e saj, sepse, për habinë time, rreth 70% e komentuesve po e zgjidhin gabim.

Shprehja 2(2+2) shkruhet pa shenjën „•“ sepse, zakonisht, kur ka kllapa, kjo shenjë nuk shkruhet.

Për shembull:

a²-b²=(a-b)(a+b).

Edhe këtu pra nuk shkruhet shenja „•“ (ose ×), megjithëse në të vërtet është kështu:

a²-b²=(a-b)•(a+b).

Po ashtu në shumë shprehje të tjera „•“ nuk shkruhet.

P.sh. te 2x+2y shenja „•“ nuk shkruhet, ndonëse në të vërtetë kjo shprehje është kështu:

2•x+2•y.

Mungesa e shenjës „•“ është edhe shkak për llogaritje të gabuara të këtij lloji të detyrave.

Detyra zgjidhet kështu:

8÷2(2+2) = … kjo detyrë është në të vërtetë kështu:

8÷2•(2+2)

sepse „•“ nuk shkruhet kur ka kllapa edhe pse nënkuptohet, që gjendet aty.

Së pari i heqim kllapat (pastaj nuk i shkruajmë më ato). Pasi llogarisim (2+2) e shkruajmë 4. Shprehja bëhet

8÷2•4

ku kllapat nuk shkruhen më, sepse ato, pasi e kryejnë detyrën e tyre në (2+2), do të shuhen.

Atëherë si më tutje?

Meqenëse pjesëtimi dhe shumëzimi janë veprime të të njëjtit rend të përparësisë, këto operacione aritmetikore kryhen nga e majta në të djathtë, sipas radhës.

Të mos harrojmë se pjesëtimi është gjithashtu shumëzim me vlerën reciproke të numrit, pra 8÷2=8•1/2, prandaj shumëzimi dhe pjesëtimi janë të rangut të njëjtë të përparësisë operacionale.

Pra së pari llogaritet 8÷2 dhe pastaj •4.

Le ta shkruajmë të tërën:

8÷2(2+2)=

=8÷2•(2+2)=

=8÷2•4=

=4•4=

=16.

Zgjidhja pra është 16.

F.P