
Problemet në Kosovë janë shumë më të thella se që mendohet.
Natyrisht se Arsimi duhet të jetë në vendin e parë të prioriteteve shoqërore të një shteti demokratik, që synon BE-në.
Sidomos Kosova ka shumë nevojë për arsim cilësor E JO PATJETËR SASIOR…
Kosova ka nevojë TEPËR TË MADHE për shkolla profesionale. Kosova nuk ka fare profesionistë industrial. Ka inxhinierë e profesorë, por vetëm për të dhënë mësim. Por nuk ka sosh që dinë vërtet të punojnë.
Kjo faji i politikave të këqija (shumë të këqija) qeveritare.
Këtu nuk e lë dot pa e përmendur JOKULTURËN shkollore të shoqërisë. Duke filluar nga mediat publike, gazetat, institucionet kulturore, fetare etj. etj… nuk e kanë asnjë strategji kombëtare të zhvillimit arsimor, kulturor e industrial.
Ne po jetojmë sot për nesër. Bëhen zgjidhje afatshkurtra, blic, vetëm për të shkuar disi më tutje. Edhe Greva e mësimdhënësve u zgjodh kësisoj.
Pra Ad-Hoc zgjidhje të improvizuara.
Këtu duhet tjetër organizim, tjetër pushtet, që e bart gajlen e pas 50 vjetëve ose edhe 100 e tepër, e jo sot për nesër. E këso pushtet unë do ta kisha dëshiruar në Kosovë, ku krejt shteti funksionon si një organizëm i ndërlidhur dhe planifikuar shumë sakt, efektiv dhe poashtu eficient.
Por a bëhet ndonjëherë?…. Ndoshta një ditë… Kur?
F.P.
